-
Siła oczywistości
„Oczywistość ma straszną siłę, która w końcu zawsze odnosi zwycięstwo”. Albert Camus, Dżuma, Dom Wydawniczy „Jota”, Warszawa 1991 s. 114
-
Inna przyroda. Rio Grande do Sul
[…] Przyroda inna niż na dotychczasowej mojej trasie. (…) Nie ma już nigdzie piniora, dumnego króla drzewostanu Parany. Z rzadka trafia się drzewko bananowe, ale wątłe, niedorodne, niebawem zresztą zniknie zupełnie z krajobrazu. Natomiast raz po raz witają nas gromadki dzikich, samotnych palm, chudych i strzelistych, przypominających olbrzymie szczotki do kurzu. (…) Palmy już spowszedniały, zwłaszcza że teraz rywalizuje z nimi urodą jedno z najwspanialszych drzew stanu Rio Grande do Sul – figowiec. Potężny, rozłożysty, przypomina olbrzymi parasol czy grzyba o koronie równo uciętej u dołu, która rzuca koło nieprzeniknionego cienia. […] Michał Rusinek, Kolorowe podróże, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1964 s. 147
-
Refleksja o przemijaniu Puszczy
Dęby tradycyjnie kojarzą się nam z siłą i długowiecznością. Także ten zwracał uwagę swoją okazałością. Rósł w oddziale 84m Puszczy Tarnowskiej administrowanym przez Nadleśnictwo Sława Śląska. W miejscu, gdzie przed dwoma wiekami powstała okazała stanica myśliwska, której nadano miano Radości Księcia Henryka (niem. Heinrichslust). Widząc go po raz pierwszy w 2012 r. pomyślałem, że jest idealnym kandydatem do statusu pomnika przyrody: wiek ok. 200 lat, piękny pokrój, ponad 500 cm obwodu na wysokości pierśnicy. Jeden z najładniejszych starych dębów, jakie zdarzało mi się spotykać wówczas w Puszczy Tarnowskiej. Rozpoczął żywot w czasie zbliżonym do wybudowania w pawilonów myśliwskich. Możliwe, że posadzono go właśnie z tej okazji. Na początku drugiej dekady…
-
Kara za prawdy oczywiste
„Zawsze nadchodzi godzina w historii, kiedy ten, co ośmiela się powiedzieć, że dwa i dwa to cztery, jest karany”. Albert Camus, Dżuma, Dom Wydawniczy „Jota”, Warszawa 1991 s. 85
-
Arogancja niewiedzy
„Najbardziej rozpaczliwym występkiem jest niewiedza, która mniema, że wie wszystko”. Albert Camus, Dżuma, Dom Wydawniczy „Jota”, Warszawa 1991 s. 85
-
Dobra wola bez kompetencji
„Dobra wola może wyrządzić tyleż szkód co niegodziwość, jeśli nie jest oświecona”. Albert Camus, Dżuma, Dom Wydawniczy „Jota”, Warszawa 1991 s. 85
-
Nowy leśny punkt odpoczynku (LPO)
Jodłów – Grochowice. Wspólnym staraniem Stowarzyszenia Wspierania Rozwoju Letniska Jodłów i Nadleśnictwa Sława Śląska rozpoczęto budowę kolejnego leśnego punktu odpoczynku (LPO) na obszarze Puszczy Tarnowskiej. Zlokalizowano go przy drodze pożarowej nr „9” w pobliżu Grochowic, bezpośrednio przy postumencie upamiętniającym Edwarda Stachurę. Już niedługo turyści rowerowi i piesi znajdą schronienie w razie zaskakującego opadu deszczu. Z kolei miłośnicy prozy i poezji Stachury będą mieli lepsze warunki do chwili refleksji w miejscu, gdzie autor Siekierezady pracował przy wyrębie lasu i zbierał materiały do swojej najgłośniejszej powieści. Wiata sfinansowana została ze środków Nadleśnictwa, Stowarzyszenie z Jodłowa zadba o pozostałe elementy wyposażenia miejsca odpoczynku. Można się spodziewać, że w przyszłości Zarząd SWRLJ dokona też…
-
Staw „Stara Remiza”
Na południe od wzniesienia o nazwie Góra Jana, w odległości ok. 250 m. tuż przy linii oddziałowej 14/15 znajduje się wyraźne obniżenie terenu, a w nim pozostałości dwóch niewielkich stawów leśnych. Na ich dnie od czasu do czasu spotkać nieco wody. Widoczna jest też roślinność typowa dla środowiska wodnego. Nie powinno to może dziwić, gdyż na obszarze Puszczy Tarnowskiej jest wiele takich śladów po czasach, gdy obszar ten obfitował w wodę. Bardziej zaskakujące może być natomiast to, że 20 m. dalej w kierunku południowym, tuż przed kolejnym wzniesieniem napotkamy trzecie oczko wodne. Jest ono nieco głębsze, posiada nieregularny kształt o wym. 20 x 10 m. i co ważne – pozostaje…
-
Bór stał wokół ogromny
[…] Bór stał wokół ogromny i trochę ponury, gdyż choć słońce patrzyło z wysoka, zbity gąszcz konarów w górze przesiewał jedynie drżący półmrok. W tym zwodniczym świetle trudno było doprawdy dojrzeć cokolwiek, tym bardziej że cała przyroda miała jednolity na pozór, a tak w gruncie rzeczy wielobarwny kolor łzawy. Pnie sosen, jodeł i świerków, pręty leszczyny, suche liście i gałęzie, mech i igliwie mieniły się szatą brunatną, wpadającą w szkarłat, to znów w brąz albo zgoła w miedź czy złoto. (…) Drzewa – olbrzymie jodły, sosny i świerki – stały rzadko rozsiane, niby bocząc się jedne na drugie, a pośród nich rosły kępami krzaki malin. Ogromny spokój i surowość biły…
-
Pożytki milczenia
Ten, kto umie milczeć, zazwyczaj lepiej na tym wychodzi niż ten, który nie potrafi usiedzieć, żeby się nie odezwać nawet wtedy, kiedy nie jest przekonany o swojej racji. Alfred Siatecki, Operacja 0, Wydawca TMZG WINNICA, Zielona Góra 2025 s. 273