Opinie
-
Lasy nad Odrą z perspektywy półwiecza
[…] Duże kompleksy lasów zachowały się na Śląsku Opolskim i na Śląsku Dolnym, m.in. w Sudetach i nad Nysą Łużycką, krainą lasów jest Środkowe Nadodrze, gdzie obszary leśne zajmują blisko połowę ogólnej powierzchni. Bogate są tu zbiory runa leśnego, grzybów i jagód. Przede wszystkim jednak jest to źródło dostaw surowca dla miejscowego przemysłu drzewnego. Wyrębom towarzyszą planowe zalesienia, jednym z ich celów jest wymiana drzewostanów jednorodnych na korzystniejsze gospodarczo i odporniejsze drzewostany mieszane. […] Jan Popłoński i Ignacy Rutkiewicz, Odra, Wydawnictwo INTERPRESS, Warszawa 1977 s. 25
-
Tam czeka przygoda
[…] Gdy starożytni wymyślali znane nam do dziś baśniowe historie, a także później, gdy ustne tradycje zostały ostatecznie spisane w średniowieczu, ziemie północnej i zachodniej Europy porastał gęsty las. Niebezpieczeństwa były namacalne: od łotrów i bandytów czyhających na podróżników po wilki żądne krwi, a za każdym zakrętem czaiła się śmierć. To miasta i wioski były terenem cywilizowanym, jednocześnie trochę nudnym, przewidywalnym i restrykcyjnym w swoich normach. Pod wieloma względami bór symbolizuje wszystko, czym miasta i miasteczka nie są: to, co nieokiełzane, niekontrolowane, tajemnicze i dzikie. Cywilizacje, jako dzieła ludzkości, mają swoje zasady, standardy i granice. Istnieje akceptowalny oraz, co ważniejsze, nieakceptowalny sposób zachowania, a od każdego oczekuje się przestrzegania społecznych…
-
Nęciska i czatownie szkodzą zwierzętom. Opinia Państwowej Rady Ochrony Przyrody
[…] Nęcenie i sztuczne dokarmianie w stałych miejscach w sposób intensywny i niekontrolowany prowadzi do nadmiernej koncentracji zwierząt, zwiększonego ryzyka kontaktów, a w efekcie – zwiększonego ryzyka transmisji chorób i pasożytów, co wpływa negatywnie na stan zdrowotny populacji ssaków i ptaków. Po drugie, prowadzi to do zmiany zachowań zwierząt: zmniejszonej bojaźni i habituacji osobników, co skutkuje zwiększeniem ryzyka konfliktów dzikich zwierząt, szczególnie dużych drapieżników, z człowiekiem, a w konsekwencji wpływa negatywnie na stan ochrony populacji gatunków oraz konieczność podejmowania środków zaradczych, w tym uśmiercania uciążliwych osobników. W perspektywie długoterminowej może to mieć istotny negatywny wpływ na zdrowie populacji dzikich zwierząt, a także na integralność i funkcjonowanie ekosystemów. (…) Naukowcy zwracają…
-
Pójdźmy do lasu
[…] Las jest fantastycznym placem zabaw. W domu przed komputerem dzieci nie mają możliwości eksplorowania środowiska naturalnego. Zabawa wśród drzew przekłada się na lepszą odporność, mniej alergii, lepszą pamięć. Daje większą sprawność fizyczną, umiejętność pracy w grupie. Dzieci w lesie mają tak ogromne pole do zabawy, wyobraźnia pracuje niesamowicie. Czasem pracuję z grupami dzieci i to, co one są w stanie w głowie wyczarować: komnaty, wyspy skarbów, to jest niesamowite. (…) Pójdźmy do lasu uważnie, bez konkretnego celu. Nie bijmy rekordów prędkości czy zebranych grzybów. Zanurzmy się w nim. Używajmy wszystkich zmysłów i bądźmy uważni. Postrzegajmy las jako przyjaciela. Kogoś, kto jest w stanie nas przygarnąć i nas rozumie. Poczujmy,…
-
Stary sad
[…] Stary sad z dużymi drzewami jest taką przestrzenią, która ma własną szczególną architekturę – z zielonymi ścianami i dachem, ze światłem i cieniem. Jeśli wejdziesz do takiego sadu w upalny dzień, gdy świeci słońce, to ta mieszanka wrażeń wywołana przez światło i cienie, które ze sobą współgrają, ciepło i miły chłód, zapachy – to wszystko jest jakoś poruszające i nieporównywalne z niczym innym. (…) Przydomowy sad z kilkoma starymi jabłoniami, wiśniami, gruszami i śliwami uważam za rzecz piękną i myślę, że każdemu można by życzyć, aby taki posiadał. Organizuje on przestrzeń, sprawia, że staje się ona kameralna, daje poczucie bezpieczeństwa. Wygląda też pięknie jako element krajobrazu Polski, wzbogaca go.…
-
Polska ziemia obiecana
[…] Nie zna Polski, nigdy jej nie widział, a według opowiadań jego małżonki ma to być ziemia obiecana, kraj najpiękniejszy na świecie, pełen urzekających ludzi, szczycący się urodą sosen i niebosiężnych świerków, a zimą, Boże jedyny, nieogarnionymi przestrzeniami śniegu. […] Michał Rusinek, Kolorowe podróże, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1964 s. 157
-
Bakcyl dżumy nigdy nie umiera
[…] Bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika. Może przez dziesiątki lat pozostać uśpiony w meblach i bieliźnie, czeka cierpliwie w pokojach, w piwnicach, w kufrach, w chustkach i w papierach. Nadejdzie być może dzień, kiedy na nieszczęście ludzi i dla ich nauki dżuma obudzi swe szczury i pośle je, by umierały w szczęśliwym mieście. […] Albert Camus, Dżuma, Dom Wydawniczy „Jota”, Warszawa 1991 s. 200
-
Rola literatury
„Rolą literatury jest dawać żywy, uczuciowy obraz świata dzisiejszego, miniowego czy też tego, który ma nadejść”. Michał Rusinek, cyt. za: Wojciech Wiśniewski, Tego nie dowiecie się w szkole, Wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1983 s. 308
-
Las obniża stres. Jesienne spacery
[…] Wystarczy pół godziny wśród drzew, by poziom kortyzolu – hormonu stresu – spadł nawet o 25%. Jesienią efekt jest jeszcze silniejszy, bo powietrze w lesie wypełniają fitoncydy – naturalne związki roślinne, które poprawiają nastrój, wzmacniają odporność i pomagają zasnąć szybciej. To najlepszy moment w roku, by dać się uzdrowić naturze. (…) Co więcej, regularne spacery po lesie mają dobroczynny wpływ na serce, co może być dobrą wiadomością dla osób zmagających się z wysokim ciśnieniem krwi. (…) Aby w pełni skorzystać z dobrodziejstw lasu, warto znać optymalny czas ekspozycji. Zbiorcza analiza 28 badań klinicznych, opublikowana w tym roku w czasopiśmie „Frontiers in Psychology”, wskazuje, że idealna długość sesji w przypadku walki…
-
Powieść, fabuła, przeżycia
„Na powieść nakładają się prawie zawsze dwa nurty: wyobraźnia i osobiste przeżycia; najsilniej przemawia proza, która jest oparta na prawdzie własnego przeżycia, a nie na wydumanej fabule”. Michał Rusinek, /w/: Wojciech Wiśniewski, Tego nie dowiecie się w szkole, Wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1983 s. 305