[…] Stary sad z dużymi drzewami jest taką przestrzenią, która ma własną szczególną architekturę – z zielonymi ścianami i dachem, ze światłem i cieniem. Jeśli wejdziesz do takiego sadu w upalny dzień, gdy świeci słońce, to ta mieszanka wrażeń wywołana przez światło i cienie, które ze sobą współgrają, ciepło i miły chłód, zapachy – to wszystko jest jakoś poruszające i nieporównywalne z niczym innym. (…) Przydomowy sad z kilkoma starymi jabłoniami, wiśniami, gruszami i śliwami uważam za rzecz piękną i myślę, że każdemu można by życzyć, aby taki posiadał. Organizuje on przestrzeń, sprawia, że staje się ona kameralna, daje poczucie bezpieczeństwa. Wygląda też pięknie jako element krajobrazu Polski, wzbogaca go.…