-
Górskie szczyty – alegoria losu
Na im wyższy stopień los człowieka wyniesie, tym samotniej tam stoi i tym mroźniejsze owiewa go powietrze; górskie szczyty lśnią kusząco z oddali, ale gdy się na nie wejdzie, ma się do czynienia z mgłą i wichrem i lodem. Ratzeburg Julius (1841) /w/: Marcin Wawrzyńczak (wybór), Podróżnicy w Górach Olbrzymich. Antologia tekstów źródłowych 2, Wydawnictwo Wielka Izera & Schlesisches Muzeum, Chromiec – Görlitz 2022 s. 360
-
Prawo serii ludzkiego losu
„Człowiek, który doznał szeregu powodzeń, ma psychologicznie więcej danych, że będzie mu się powodziło dalej; komu zaś długo się nie wiodło, ten łatwiej dozna nowego niepowodzenia”.