[…] Żyjemy wśród potopu słów. Słowo mówione, słowo pisane i drukowane przygniata nas. Codziennie, różnymi kanałami, płynie wiele słów, jest ich nadmiar. Wiele z tych słów, to słowa puste, często kłamliwe. Dlatego spotykamy bardzo często niewrażliwość na słowa, rośnie nieufność do słów”. […] ks. Zdzisław Król, Żywe jest słowo Boże, Świętokrzyskie kazania radiowe, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy „Nasza Przeszłość”, Kraków 1988 s. 20

[…] Niski poziom przygotowania zawodowego prawników ma przede wszystkim swe źródło w niewłaściwym programie i metodzie nauczania wydziału prawnego. Program obecny zawiera: dogmatykę prawa, historię prawa ze szczególnym uprzywilejowaniem prawa rzymskiego, rzekomej szkoły „rozumowania prawniczego”, nieco ekonomii i statystyki oraz filozofię prawa, która jest pojmowana najczęściej jako historia filozofii prawa.

[…] Jednym z głównych zadań Policji jest prowadzenie działalności prewencyjnej. W ostatnich latach w ramach tej działalności realizowanych jest wiele programów, mających na celu aktywnych w nich udział społeczeństwa. Wiele z tych programów przyjętych zostało od policji zachodnich i okazuje się, że nie są one możliwe do realizacji w warunkach polskich.

[…] Od czasu pierwszych badań nad komunikacją niewerbalną naukowcy odnotowali prawie milion niewerbalnych wskazówek i sygnałów. W 1971 r. A. Meharabian sformułował prowizoryczny wzór, przedstawiający wpływ każdego z kanałów komunikacji na ogólną interpretację przekazu informacji, zgodnie z którym na ogólne uczucie składa się: 7% uczucia wyrażonego słowami, 38% uczucia wyrażonego głosem i 55% uczucia wyrażonego mimiką.

[…] Powszechna dostępność i olbrzymia różnorodność legalnych i nielegalnych środków psychostymulujących i odurzających stanowi wyzwanie zarówno dla toksykologów klinicznych, jak i sądowych. Toksykolodzy kliniczni, obserwując rosnącą liczbę zatruć tymi substancjami, zdają sobie jednocześnie sprawę z niedoszacowania ich rzeczywistej liczby.

Kłamanie jest częścią codziennej komunikacji międzyludzkiej i zdarza się większości z nas – potwierdzają to także wyniki badań. Wiadomo również, że zachowanie podczas kłamania różni się w pewnym, acz niewielkim stopniu, od tego podczas mówienia prawdy. Nie odnaleziono jednak „typowego zachowania kłamcy”.

[…] Mamy traktować daną osobę skazaną tak, jakby nigdy nie została skazana. Nie ma to cech rehabilitacji, choć w przeszłości nawet takie poglądy (niesłuszne) były głoszone. Celem wprowadzenia zatarcia wyroku na pewnym etapie rozwoju ustawodawstwa karnego było uniknięcie efektu trwałej stygmatyzacji kogoś, kto popełnił przestępstwo – po to właśnie, by umożliwić mu powrót do normalności, by nie zaszczuwano go przez całe życie mimo odbycia wymierzonej kary. […]

[…] Nie ma żadnego cudu. Uruchomienie tzw. niespecyficznych czynników terapeutycznych prowadzi do poprawy samopoczucia, którym legitymują się różni bioenergoterapeuci. Samo wyobrażenie o tym, że jakieś zaburzenie ustąpi, może doprowadzić do poprawy, a nawet do zupełnego wyleczenia. Na tym polega mechanizm efektu placebo.

[…] Snowden – podobnie jak Garzón – uznał, że władza nie może się stawiać ponad prawem, a także, że w obronie obywateli złamanie prawa jest uzasadnione. Nawet zwolennicy Garzóna zwracają uwagę, że jego determinacja w obronie prawa jest tak wielka, iż w swojej walce o sprawiedliwość sam siebie stawiał ponad tymże prawem (np. nielegalnie stosując podsłuch).

[…] Kodeksy są ważne, bo nawet ludzie dobrej woli nie zawsze wiedzą, co w ich zawodzie jest akceptowalną etycznie praktyką, a co nie. A grzesznikom zawsze można podetknąć kodeks pod nos i powiedzieć: widzisz, naruszyłeś nasz kodeks zawodowy – wstydź się.