-
Drzewo. Refleksje o …
(…) Drzewo można nazwać: dąb, lipa, sosna, brzoza; drzewo można narysować, namalować, nawet wyrzeźbić (co jest już jawną perwersją), o drzewie można napisać wiersz, drzewo można sfotografować. Można zmierzyć jego wysokość, obwód pnia, można ustalić jego tak zwany wiek (drzewo oczywiście wieku nie ma), wokół drzewa można biegać, pod drzewem można się zdrzemnąć lub schronić przed deszczem (w czasie burzy z piorunami lepiej nie), na drzewo można wejść, z drzewa zejść lub spaść. (…) Edward Stachura, Fabula rasa, Wydawnictwo „C&T”, Toruń 2011 s. 31 i nast.
-
Samotność człowieka, samotność drzewa
Człowiek samotny jest drzewem. Drzewo jest samotne i dlatego jest, i jest społeczne, gdziekolwiek jest: czy to w miejskim parku, czy w otwartym polu, czy na brzegu rzeki, czy na skraju drogi, czy na szczytach górskich: wszędzie. Edward Stachura, Fabula rasa, Wydawnictwo „C&T”, Toruń 2011 s. 8
-
Światowy Dzień Drzewa – 10 października.
Wysokie drzewa O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa,W brązie zachodu kute wieczornym promieniem,Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem. Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu,W bezwietrzu sennym ledwo miesza się, kołysze,Gdy z łąk koniki polne w sierpniowym gorącuTysiącem srebrnych nożyc szybko strzygą ciszę. Z wolna wszystko umilka, zapada w krąg głuszaI zmierzch ciemnością smukłe korony odziewa,Z których widmami rośnie wyzwolona dusza…O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa! Leopold Staff