-
Samotność człowieka, samotność drzewa
Człowiek samotny jest drzewem. Drzewo jest samotne i dlatego jest, i jest społeczne, gdziekolwiek jest: czy to w miejskim parku, czy w otwartym polu, czy na brzegu rzeki, czy na skraju drogi, czy na szczytach górskich: wszędzie. Edward Stachura, Fabula rasa, Wydawnictwo „C&T”, Toruń 2011 s. 8
-
Dobroć i zło człowieka
Każdy człowiek jest i zły i dobry równocześnie. Stanisława Fleszarowa-Muskat, Pozwólcie nam krzyczeć, Wydawnictwo Morskie – Gdańsk 1971, s. 132
-
Człowiek, natura, dzieło
„Człowiek, ozdoba świata, dla niejednego tła natury jest zupełnie zbedną dekoracyą; nieraz szpeci sobą, i tym, co tworzy”. Stanisław Brandowski, Moja Menażerya. Obrazki, szkice i Humoreski, Lwów 1909 s. 44
-
Pięta Achillesowa
„Każdy człowiek, każdy ludzki organizm posiada punkt najmniejszej odporności, najsłabszy; to właśnie ta słynna pięta Achillesowa”. Olga Tokarczuk, Empuzjon. Horror przyrodoleczniczy, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2022 s. 354
-
Geniusz i obłąkanie
[…] Między człowiekiem obłąkanym w czasie ataku choroby a człowiekiem genialnym obmyślającym i wcielającym w życie swe idee istnieje zupełne podobieństwo. […] Cezare Lombrozo, Geniusz i obłąkanie, Wyd. vis-a-vis, Kraków 2019 s.19