Inspiracje

  • Inspiracje

    Jakość rządu

    „Rząd nie jest lepszy ani od funkcjonariuszy publicznych, na których musi się opierać, ani od narodu, spośród którego powstał”. 1988, brak danych o autorze i źródle publikacji Z cyklu: „Zapiski z notatnika akademickiego”

  • Aforyzmy i sentencje,  Inspiracje

    Prawo rządzących do kłamstwa

    „Jeżeli w ogóle ktokolwiek, to tylko rządzący w państwie mają prawo kłamać; albo w stosunku do wrogów, albo do własnych obywateli, dla dobra państwa. A inny nikt niech czegoś takiego nie próbuje.” Platon, cyt. za: Jarosław Kucharski, Usprawiedliwione kłamstwo we współczesnej etyce stosowanej, Akademia Ignatianum – Wydawnictwo WAM, Kraków 2014 s. 35

  • Bez kategorii,  Inspiracje,  Opinie

    Narzędzie zbrodni. Przyznanie fałszem podszyte

    […] Z doświadczenia praktyki wynika, że w większości przypadków przyznający się sprawcy wskazują niewłasciwe narzędzie, jakiego użyli do spowodowania uszkodzeń ciała ofiary pozbawienia życia; jeżeli od razu nie zarządzi się badania narzędzia, to w późniejszym czasie sprawa ulega dużemu skomplikowaniu. […] Zbigniew Lisowski, Identyfikacja narzędzia na podstawie wyglądu obrażeń, Katowice – konferencja, czerwiec 1983 r. Z cyklu „Zapiski z pożółkłego notatnika”

  • Inspiracje,  Opinie

    Śledztwo. Pytania adresowane do biegłych

    […] Problem „wiedzieć, czego się nie wie” w śledztwie należy do najważniejszych. Historia śledztwa jest historią sporu o pytania. Czasem wizja znaczy więcej niż dowód, a postawienie odpowiedniego pytania – ważniejsze niż odpowiedź na nie. Pytania są w śledztwie tym czynnikiem, który szuka nie „popiołu” lecz „ognia”. Jak, o co i kiedy pytamy biegłego to często rzecz ważniejsza niż klasa biegłego, gdyż o dobry pomysł jest najtrudniej. […] Józef Gurgul, O roli biegłych i opinii w śledztwie, Katowice – konferencja, czerwiec 1983 r. Z cyklu „Zapiski z pożółkłego notatnika”

  • Inspiracje,  Opinie

    Profilowanie psychologiczne. Zbrodnia demaskuje sprawcę

    […] Sposób , w jaki człowiek morduje swoją rodzinę, wiele nam mówi o jego charakterze. To samo dotyczy sposobu konstruowania bomb – liczą się tu pomysłowość, dokładność i przygotowanie, albo wręcz odwrotnie – niedbałość, pozostawianie odcisków palców. Znaczenie ma też to, gdzie i jak została podłożona. (…) Stanowi przykład tego, jak dzieło niszczy „artystę”. Na podstawie kontrukcji bomb, sposobu ich dostarczenia, listów i kampanii w mediach oraz doboru ofiar można powiedzieć, że był człowiekiem inteligentnym i powodowała nim nienawiść. (…) Nie był jednak takim doskonałym mistrzem manipulacji, dominacji, kontroli czy konstrukcji bomb, jakim sam się sobie wydawał. Wpadł tylko dlatego, że stracił kontrolę nad swoją całkowicie podporzadkowana żoną, nad przebiegiem…

  • Inspiracje,  Opinie

    Zawodowiec

    […] W żadnej grupie przestępstw zagadnienie modus operandi nie występuje tak wyraziście, jak wsród przestępców zawodowych. Osoba stale trudniąca się przestępstwem nabywa cech wspólnych z ludźmi uprawiającymi zawody cenione w społeczeństwie. Przestępca zawodowy, podobnie jak rzemieślnik, dzięki praktyce doprowadza do doskonałości własny sposób działania. Przez wykorzystanie wiedzy, uzdolnień, rutyny oraz dobór odpowiednich środków popełniania przestępstwa następuje daleko posunięte zindywidualizowanie sposobu działania w stopniu pozwalającym niekiedy na dokonanie identyfikacji indywidualnej. […] Jerzy Wnorowski, Sposób działania jako środek identyfikacji sprawcy przestepstwa, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1978 s. 34

  • Inspiracje,  Opinie

    Edukacja drogowa dzieci i młodzieży

    […] W państwach, gdzie kwestia ryzyka zgonów powiązanych z ruchem drogowym traktowana jest jako problem społeczny i mieści się w obszarze zdrowia publicznego, edukacja społeczeństwa, w szczególności dzieci i młodzieży, zaowocowała znacznym zmniejszeniem ofiar wśród pieszych i innych uczestników ruchu drogowego. […] Jason Payne-James & Richard Jones /w/: Simpson, Medycyna sądowa, Wydawnictwo EDRA Urban & Partner, Wyd. 14, s. 276

  • Inspiracje,  Opinie

    Druga twarz zabójcy

    […] Często dochodzi do odkrywania „drugiej twarzy” zabójcy w jego środowisku. Rysy agresywne takiej osobowości ujawniać się mogą w przypadku maltretowania rodziny, zwierząt, znęcania się moralnego nad osobami znajdujacymi się w jakimś układzie zależności od danej osoby. Jednakże w sferze tzw. średniego styku środowiskowego i w miejscu pracy, gdzie zetknięcie to nie jest trwałe, a dotyczy pewnej tylko sfery działania, osoba taka może miec nawet dobra opinię, wypływającą z przydatności zawodowej, walorów towarzyskich. co utożsamiane zwykle bywa w opiniach z całą strukturą osobowości. Ilustrują to przykłady ocen osobowości wielokrotnych morderców. […] Jerzy Wnorowski, Sposób działania jako środek identyfikacji sprawcy przestepstwa, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1978 s. 78