[…] Techniki badania mózgu w ostatnich kilku dziesięcioleciach poczyniły olbrzymi postęp. Szczególnie interesujące były badania w celu stwierdzenia prawdomówności badanych osób. Od obserwacji („coś ci oczka latają”) poprzez wykorzystanie odruchu psychogalwanicznego w detektorze kłamstw (maszynie notorycznie uważanej za niewiarygodną i coraz częściej używanej) doszliśmy do metod elektroencefalograficznych i neuroobrazowania.

[…] Wiedział, że wojen nie wygrywa się słowami, potrzebował silnych sprzymierzeńców na wschodzie i zachodzie. Na wschodzie był taki trzydziestolatek, Boleslaus, który szybko zrobił ze swego państwa mocarstwo i który skutecznie szachował cesarza niemieckiego, Henryka IV, uprzedzając każdy jego ruch, grając biegle na rozdźwiękach między Sasami a Szwabami. Gdy Henryk chciał uderzyć na Polskę,  Bolesław podburzył mu Sasów i cesarz musiał zająć się tłumieniem buntu.

[…] Każde przywołane wspomnienie przed powrotem do magazynu, z którego zostało wyciągnięte, musi – aby znów tam powrócić – ulec ponownie „skrystalizowaniu”, a w procesie tym może być łatwo zmanipulowane, tak że przy następnym przywołaniu będzie już wspomnieniem innym, fałszywym.

Miłość i mądrość nie śpią w jednym łóżku. […]. Badania wykazały, że miłość ludzi cieszy i ogłupia. Doświadczenia dotyczyły miłości macierzyńskiej i romantycznej. W pierwszym przypadku młodym matkom pokazywano fotografie ich dziecka, równocześnie neuroobrazując aktywność mózgu. W drugim przypadku zakochanej osobie pokazywano fotografię partnerki.

[…] Sztuka, jej obiór i jej tworzenie, są immanentnymi i swoistymi cechami natury ludzkiej i są czynnikami aktywującymi całość działania mózgu.

[…] Nie ma mowy o prawie wyboru wówczas, gdy chodzi o wyraźne zło moralne, gdy chodzi po prostu o przykazanie: „Nie zabijaj!”. Czy przykazanie to nie przewiduje jakichś wyjątków?

[…] Zdaniem gloryfikatorów powstań, gdyby nie szaleńcza hekatomba co pokolenie – naród polski uległy wynarodowieniu. Zatrzymajmy się nieco nad tą tezą. Wynarodowienie jest zjawiskiem niezwykle ciekawym i Polacy mogliby o nim powiedzieć więcej niż jakikolwiek inny naród, więcej jak inni byli przedmiotem i podmiotem procesów asymilacyjnych.