Rozmaitości

Bukowa Góra. Niezwykła ścieżka przyrodniczo-historyczna w powiecie nowosolskim

Otyń – Bobrowniki – Przytok. Ulubione przez wielu rowerzystów oraz spacerowiczów pieszych okolice Bukowej Góry w pobliżu Bobrownik dzięki Nadleśnictwu Przytok doczekały się swojej ścieżki przyrodniczo-historycznej o nazwie „Bukowa Góra”.

Planując zwiedzanie, w Bobrownikach należy skierować się na starą drogę wyjazdową w kierunku Milska. Współcześnie po jej śladzie biegnie leśna droga do Dąbrowy. Ścieżka przyrodniczo-historyczna zlokalizowana jest w dużym stopniu przy tej właśnie drodze, co zdecydowanie ułatwia jej odnalezienie. Jest to istotne o tyle, że ścieżka bierze swój początek ok. 2,0 km od ostatnich zabudowań Bobrownik. Ma kształt zamkniętego nieregularnego wieloboku o długości ok. 6,5 km. Można ją zwiedzać zgodnie z ruchem wskazówek zegara albo w kierunku przeciwnym.

Przyjmując ten ostatni wariant na ścieżce napotkamy kolejno: pomnik przyrody Bronek (ok. 100 m. od m. startu), wczesnośredniowieczne grodzisko (500 m.), rezerwat przyrody Bukowa Góra, punkt widokowy z Białej Góry wraz ze schronem turystycznym (2,8 km) i cmentarzysko kurhanowe wpisane do rejestru zabytków (3,9 km), a także bunkry i liczne pozostałości rowów po okopach  z czasów II wojny światowej.

Warto przy tym pamiętać, że Bukowa Góra jest pierwszym rezerwatem utworzonym po II WŚ na terenie Województwa Lubuskiego (1954 r.) Zdecydowaną większość jego powierzchni zajmuje las porastający strome zbocze krawędzi doliny Odry. Rosną tu stare buki i dęby z domieszką świerka, grabu, lipy, sosny, olchy i modrzewia, a krawędzie wzniesienia sięgającego 100 m. n.p.m przecinają liczne malownicze wąwozy.

Informacje o zwiedzanych aktualnie miejscach można przeczytać na kilkunastu tablicach tematycznych ilustrowanych przez Roberta Jurgę.

Podczas zwiedzania – co należy podkreślić – konieczne jest zachowanie ostrożności. Względne różnice wysokości w przebiegu samej ścieżki oraz jej otoczenia są znaczne. Każda więc nieuwaga może stać się przyczyną sporych kłopotów.

Dodać jeszcze należy, że oficjalne otwarcie trzeciej ścieżki nastąpiło 27 marca 2026 r., a wykonano ją ze środków z Funduszu Leśnego.

Jan Wojtasik

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *