Narcyzy w lesie Nie ma brzóz ani sosen – buk i dąb, ciernie i pnącze, pełna głosów ptasich głąb … A ty weź topór i rąb, i rab! Coraz głębiej, głębiej, bliżej, bliżej: tam w trawie pluszcze woda, miękką glinę liże. Łączka zamknięta zewsząd, o lasu oparta zrąb … I narcyzy, narcyzy, tysiączne narcyzy. Kazimiera Iłłakowiczówna, Sługi nieużyteczne, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1977 s. 293