[…] W okresie schyłkowym cesarstwa (rzymskiego – J.W.) wydano magii wojnę, a w czasach cesarza Walensa posiadanie ksiąg czarnoksięskich karano śmiercią. Na placach miejskich publicznie palono podejrzane księgozbiory, dla lepszego efektu często w asyście skazańców, ścinanych za próby ich ukrycia czy kopiowania. Cesarz August w I wieku p.n.e. nakazał spalenie 2000 ksiąg magicznych, co nie zahamowało tej dyscypliny, gdyż 300 lat później o uprawianie czarnej magii oskarżono cesarza Maksencjusza. Okresowo z Rzymu wydalano wszystkich czarowników i wróżbiarzy. […] Jan Niżnikiewicz, Tajemnice dawnej medycyny, magii i erotyki, Oficyna Wydawnicza Bookmarket, Gdańsk 2007 s.  178