Encyklopedia Puszczy
-
Sosny „Zroślaki”
Sosny „Zroślaki”. Natura lubi czasem zaskakiwać. Do osobliwości, jakie można spotkać na obszarze d. Puszczy Tarnowskiej, zaliczyć należy niewątpliwie dwie sosny nazywane „Zroślakami”. Rosną na północ od Grochowic w oddziale leśnym 277 Borów Tarnowskich administrowanych przez Nadleśnictwo Sława Śląska. Od dawna zwracały na siebie uwagę znawców dendrologii. Pomimo tego nie ma jednoznacznej opinii, jaka konkretnie przyczyna sprawiła, że dwa, wprawdzie rosnące obok siebie, ale stojące pionowo i oddalone o ponad 1 m. drzewa, w pewnym momencie zrosły się w jeden organizm. Widziane z większej odległości odległości ich kształt przypomina literę „H”. W przeciwieństwie do wielu innych interesujących obiektów puszczańskich „Zroślaki” nie doczekały się nie tylko miarodajnej wiedzy, ale nawet legendy…
-
Głaz Henryka
Głaz Henryka. W pobliżu Krążkowa w oddziale 230 Borów Tarnowskich pozostających w administracji Nadleśnictwa Sława Śląska znajduje się pomnik przyrody nieożywionej – głaz narzutowy „Henryk”. Jest pozostałością po ostatnim zlodowaceniu.
-
Kasztanowa Aleja
Kasztanowa Aleja. Niedaleko Dębówka, na wschód od Wysokiej Hali, między oddziałami leśnymi „76” i „110”, w części Borów Tarnowskich administrowanych przez Nadleśnictwo Sława Śląska znajduje się otoczona sosnami, a częściowo także świerkami, stara aleja kasztanowców. Jej długość nie przekracza 300 m.
-
Krzywy Dąb
Krzywy Dąb. Stoi w południowo-wschodnim sektorze oddziału „36” dawnej Puszczy Tarnowskiej administrowanej współcześnie przez Nadleśnictwo Sława Śląska. Na niemieckich przedwojennych mapach występuje jako „Krummer-Eiche”. Posiadał wówczas status pomnika przyrody.
-
Gaj Wandy – Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy w centrum Puszczy
Gaj Wandy. Najdokładniej rzecz ujmując, jest to współcześnie obszar liczącego ok. 2,5 ha śródleśnego pola kasztanowców wraz z przyległościami. Historyczna nazwa miejsca [niem. Wandashain] wywodzi się najprawdopodobniej od imienia Wandy Hedwig-Agnes – matki V księcia Siedlisko-Bytomskiego Carla Ludwiga Schoenaicha, jednego z XIX/XX-wiecznych właścicieli Puszczy Tarnowskiej lub – co bardziej prawdopodobnie – urodzonej w 1887 r. jego córki Wandy Marii Rosa .
-
Pechowa Góra, czyli „Smolniak”
Pechowa Góra. Wzniesienie sięgające 102 m. n.p.m. na skraju d. Puszczy Tarnowskiej położone niecałe pół kilometra na południe od wsi Dąbrowno. W pobliżu Pechowej Góry znajduje się lądowisko motolotni, a bezpośrednio pod nią pozostałości dawnego niewielkiego cmentarza.
-
Suche Stawy Śródleśne
Suche Stawy Śródleśne, Duży i Mały zlokalizowane są w strefie moreny czołowej ostatniego lodowca. Pierwszy z nich zlokalizowany jest w północnym sektorze oddziału leśnego „126”, drugi oddziału oznaczonego nr „128”. Oba znajdują się na obszarze d. Puszczy Tarnowskiej, obecnie administrowanej przez Nadleśnictwo Sława Śląska.
-
Słoniowa Łapa
Słoniowa Łapa to wiekowy dąb z charakterystyczną, przypominającą stopę słonia, naroślą u podstawy. Rośnie jakieś 500 m. na zachód od Wysokiej Hali, w północno-zachodnim sektorze oddziału „112” Borów Tarnowskich. Jest to część d. Puszczy administrowana przez Nadleśnictwo Sława Śląska. Przyczyna niezwykłego ukształtowania części przyziemnej drzewa nie jest dokładnie znana, a zdania wśród leśników są podzielone. Według jednej z wersji, słoniowatość wywołana jest jakimś rodzajem choroby dębu, według innej to po prostu efekt specjalnych zabiegów hodowlanych, dzisiaj już nie stosowanych i zapomnianych. Przeważa jednak pogląd, że jest to tzw. czapa korzeniowa nazywana też naroślą pniową stanowiąca efekt stresu, jakiego doznaje drzewo wskutek działania niekorzystnych czynników, np. grzybów. Starsi leśnicy twierdzą, że w przeszłości…
-
Wodna Góra
Wodna Góra. W południowo-wschodnim sektorze oddziału „28” Puszczy Tarnowskiej administrowanego przez Nadleśnictwo Sława Śląska znajduje się, schowana za ścianą gęstych drzew, osobliwość natury – Wodna Góra. Jej wysokość sięga 110 m. n.p.m.
-
Pawilony Myśliwskie księcia Henryka
Pawilony Myśliwskie księcia Henryka. Termin ten obejmuje kompleks zabudowań powstałych w centrum d. Puszczy Tarnowskiej przed 1844 r. „Heinrichlust”, gdyż taka nazwa przyjęła się pierwotnie, zbudowano w przysłowiowym sercu puszczy, mniej więcej w połowie odległości między Siedliskiem a Tarnowem Jeziernym.