[…] Adresat normy musi wiedzieć, jakie zachowanie jest przez prawo zakazane albo nakazane, jakiego postępowania wymaga się od niego. Adresat normy musi także wiedzieć, jakie konsekwencje prawne poniesie, gdy nie podporządkuje się nakazowi lub zakazowi.

[…] Reakcja Hitlera na zdjęcia kończące filmowa relację z bombardowania Warszawy jesienią 1939 roku potwierdziła, że nie zawahałby się ani chwili przed użyciem bomb atomowych przeciwko Anglii. Siedzieliśmy z nim i Goebbelsem w jego berlińskim salonie – chmury dymu zaciemniały niebo, bombowce pikowały na swoje cele.

[…] Zawsze oczekiwano od sędziego sprawiedliwości, której najbardziej rzucającym się w oczy warunkiem jest jego bezstronność, brak wyraźnej przychylności dla tylko jednej ze stron. W procesie rzymskim naruszenie bezstronności można było podnieść w apelacji.

[…] Proces Kramera (komendanta obozu w Belsen i Oświęcimiu) rozpoczął się dnia 17 września 1945 r. przed wojskowym sądem brytyjskim, wywołał głośne echa i spowodował szereg uwag krytycznych. Delegat Polski, który był oficjalnym obserwatorem na procesie, złożył Komisji raport, podkreślając szereg niedomagań organizacyjnych i słabe przygotowanie procesu z punktu widzenia materiału dowodowego.

[…] Wojna secesyjna, tocząca się w latach 1861 – 65, a posiadająca znamiona pierwszej w dziejach nowożytnych wojny totalnej, stała się okazją do wytoczenia pierwszego (również w dziejach nowożytnych) procesu o zbrodnie wojenne.

[…] 13  kwietnia 1883 roku doszło w Krakowie do skroplenia azotu. Informacje o tych sukcesach, odczytywane jedna po drugiej, zrobiły kolosalne wrażenie w świecie nauki europejskiej, osobliwie na członkach obradującej właśnie Akademii Francuskiej.

[…] Zawód prokuratora to przede wszystkim Służba Sprawiedliwości i Prawdzie. Sposób na życie ciekawe i pełne niewygód. Bywa, że także narażone na poważne niebezpieczeństwa, a mimo wszystko bardzo satysfakcjonujące, jeśli się lubi i dobrze wykonuje obowiązki, które kolejne dni i, niestety, noce przynoszą. […]   J. Gurgul, Całościowe wyobrażenie śledztwa, Prokuratura i Prawo, 12/2012  

[…] Pójdziesz dziś odwiedzić groby swoich najbliższych. Staniesz nad mogiłą swej matki. Zapalisz świecę – znak światłości wiekuistej, którą jest Chrystus. I wróci myśl, która cię niejednokrotnie nachodziła: „Jeśli ją Bóg nie przyjął do swej chwały, to kogo z nas przyjmie?” I tak w swoich pobożnych marzeniach kanonizowałeś ją, jakbyś był papieżem. Może niedaleko jesteś od prawdy.

Upłynęło wiele niełatwych wieków historii, zanim w niektórych – nielicznych! – krajach na globie przemogło przekonanie, że można z pożytkiem reformować politykę, gospodarkę, społeczeństwo, uprawiać nawet religię, nie wypowiadając się na temat istnienia Boga, Jego natury i atrybutów.