[…] Kradzieżami samochodów, oprócz złodziei, działających niejako „na własny rachunek”, wielokroć prymitywnie i w sposób łatwy do ujawnienia, zajmują się często zorganizowane grupy czy zgoła gangi przestępcze.

Odtworzenie przez sąd zamiaru sprawcy jest jednym z najtrudniejszych problemów praktyki sądowej. Bez wątpienia kwestia ustalenia zamiaru sprawcy ma kluczowe znaczenia dla określenia prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu, zwłaszcza, że strona podmiotowa odróżnia przestępstwo zabójstwa od przestępstwa ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

W sprawach o zabójstwo sprawca niezwykle rzadko artykułuje swój zamiar i należy go ustalać na podstawie okoliczności towarzyszących zabójstwu. Nie jest wystarczające ustalenie, że sprawca miał zamiar popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu lub na to się godził, konieczne jest wykazanie, że obejmował swoim zamiarem także skutek w postaci śmierci człowieka.

Fakt, iż mimo wielotygodniowej obserwacji biegli jedynie dwukrotnie kontaktowali się z oskarżoną dyskwalifikuje ich opinię. Takie podejście do obowiązków biegłego świadczy o zupełnym niezrozumieniu instytucji obserwacji oraz niezbyt rzetelnym wykonywaniu obowiązków biegłego.

Dowód z poszlak jest pełnowartościowym dowodem winy dopiero wtedy, gdy łańcuch poszlak – rozumianych jako udowodnione fakty uboczne – prowadzi pośrednio, tj. w drodze logicznego rozumowania, do stwierdzenia jednej tylko pewnej wersji zdarzenia, z której wynika, że oskarżony popełnił zarzucony mu czyn.

W sprawie o zabójstwo koniecznym jest dokładne ustalenie mechanizmu powstałych obrażeń, głebokości ran, ich kierunku, siły zadanych uderzeń, itp. Może to niewątpliwie wpłynąć na ustalenie zakresu odpowiedzialności oskarżonej, a co sie z tym łączy, przyjęcie prawidłowej kwalifikacji prawnej przypisanego czynu.