[…] Dowód zaś z przesłuchania stron w myśl art. 299 k.p.c. może zostać dopuszczony, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

[..] W języku prawnym występują pojęcia, których interpretacja w konkretnej sprawie wymaga wiadomości specjalnych, a więc sięgnięcia po dowód z opinii biegłego-specjalisty (w prawie karnym np. tzw. określenie lekkiego, średniego albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156 i 157 k.k.); w prawie cywilnym np. istnienie podstaw ubezwłasnowolnienia (art. 13 i 16 k.c.) lub stanu wyłączającego świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli (art. 82 k.c., 945 § 1 pkt 1 k.c.).

Mężczyzna rozbierający się przy obcej kobiecie w celu zmuszenia jej do opuszczenia pokoju, w którym oboje się znajdują i w którym kobieta ma prawo przebywać, dopuszcza się na jej osobie gwałtu moralnego (wis compulsiva) przez zmuszenie jej albo do asystowania przy rozbieraniu obcego meżczyzny, co obraża uczucie wstydliwości, albo do opuszczenia pokoju, a więc zrzeczenia się służącego jej przebywania tym pokoju. Sąd Najwyższy w wyroku z 1922 r. [b.d.b.]