[…] Obrona konieczna nie ma wprawdzie subsydiarnego charakteru, to jednak może mieć tylko konieczny charakter, a więc musi być podjęta w taki sposób i takimi środkami, jakie są w konkretnej sytuacji niezbędne do odparcia zamachu.

[ …]  Kara po latach jest tylko abstrakcyjną dolegliwością, zatem bezcelowym okrucieństwem. […] Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2006r, w sprawie  II AKzw 658/06

[…] Obecność na miejscu przestępstwa nie jest przestępstwem i nie dowodzi udziału w przestępstwie. Dopiero czynności wykonawcze przestępstwa są „czynem”, za który się karze. […] Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 14 listopada 2009 r. w sprawie sygn. II AKa 117/09

[…] Gdy czyn zabroniony stanowi zamach na dwa lub więcej dobra chronione prawem, to zwiększa się jego stopień społecznej szkodliwości. […] Sąd Najwyższy w wyroku z 11 kwietnia 2011 r. w sprawie IV KK 382/10

[…] Niezbędnym warunkiem przyjęcia, że mamy do czynienia z przestępstwem jest – między innymi – ustalenie, że czyn człowieka charakteryzował się społeczną szkodliwością w stopniu większym niż znikomy (nullum crimen sine periculo sociali).

[…] Organy ścigania powinny tylko w wyjątkowych wypadkach, a więc powściągliwie ingerować w transakcje prywatnego podmiotu gospodarczego, który swobodnie, zgodnie z swoim interesem uzgadnia warunki umowy, a więc i cenę, i nie dopatruje w tym żadnej szkody.

Biegłych powołuje się w związku z dowodzeniem faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i tylko w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. Natomiast ustalenie, czy zdarzenie było wypadkiem przy pracy nie należy do sfery faktów.