Wg Paula Harvey’a, amerykańskiego komentatora radiowego, policjant to ktoś, kto musi: w mgnieniu oka podejmować decyzje, na które sędzia potrzebuje niekiedy wielu miesięcy, być pierwszy na miejscy wypadku, wiedzieć wszystko, ale nie mówić nic, znać grzechy innych, lecz w nich nie uczestniczyć, znaleźć świadka, który niczego sobie nie chce przypomnieć oraz przestępcę, który i tak zwykle pozostaje na wolności.

[…] Niezawisłość oznacza także, a może przede wszystkim, wolność od samego siebie. Od swoich przekonań i poglądów. Aby być niezawisłym, trzeba po prostu być odważnym – w takim zwykłym tego słowa znaczeniu.

[…] Włamywacz jest człowiekiem nieufnym. O ile kieszonkowca nazwałbym filutem, wesołkiem świata przestępczego, chętnie nawiązującym rozmowę, intelektualnie przygotowanym do rozmowy, beztroskim frantem, nie obawiającym się odpowiedzialności, jeżeli pozbył się środków dowodowych mogących świadczyć przeciw niemu, o tyle włamywacz reprezentuje już inna osobowość.

[…] Stosunek większości prawników do badań poligraficznych oparty jest na stereotypach, uformowanych jeszcze w latach pięćdziesiątych. Dowodem tego jest traktowanie tej metody przez wielu prawników w dawno już odrzuconej przez specjalistów konwencji „wykrywania kłamstwa”.

Każda epoka zmaga się z tematem sprawiedliwości na swój własny sposób. Musi się z nim zmierzyć też każdy człowiek, i to każdego dnia. Polacy żyją od dawna w stanie permanentnego poczucia niesprawiedliwości. Poczucie to ma niszczący wpływ na ludzką psychikę, przyczyniając się do pojawiania się pozbawionego złudzeń egoizmu.

[…] Autorytarne poglądy i wiara w teorie spiskowe najbardziej sprzyjają błędom w logicznym myśleniu – wynika z badania przeprowadzonego przez naukowców ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

[…] Przekaz musi być prosty. Winny musi być jeden. Kto chce wygrać wybory, nie może mówić, że jest trochę tak, trochę tak. Politycy muszą przedstawiać proste idee, maskujące ich faktyczną bezsilność.

Psychopaci paranoidalni mają poczucie osamotnienia i misji, że są wybrani do tego, by walczyć z wrogami, by nie zostać przez nich zniszczonymi. Na co dzień sami szukają wroga, muszą go mieć, bo walka z nim jest celem ich życia. Widzą dla siebie konkurencję tam, gdzie jej nie ma. Walczą z nią, z obawy przed zagrożeniem swojej pozycji.

[…] Podział na bogatą stolicę i zacofaną i nędzną prowincję był pierwszym narzucającym się w międzywojniu schematem, ale nie wyznaczał wcale granic rozdzielających dostatek i biedę.

Ostatniego dnia roku [1936 – JW] w jednej z niewielkich wsi pod Pińczowem policjanci najpierw rozebrali idące do kościoła kobiety, ponieważ ich świąteczna garderoba została wcześniej wykradziona z cudzych domów. Potem zdążającemu na mszę sołtysowi zabrali garnitur i melonik „jako skradziony panu Bielińskiemu z Kielc”.