[…] Treść stereotypów jest pochodzenia społecznego. Tworzą się w nas pod wpływem rodziców, szkoły, literatury, mediów, a także poprzez osobiste kontakty z członkami różnych grup i kategorii społecznych. Natomiast można zgodzić się z tezą, że sama skłonność do uporządkowania świata społecznego w kategorie jest uwarunkowaną ewolucyjnie tendencją do tworzenia prostego obrazu rzeczywistości – ogólnoludzką i naturalną.

Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia” po zapoznaniu się z nadesłanym przez Ministerstwo Sprawiedliwości do konsultacji dokumentem pt. „Główne elementy strategii wymiaru sprawiedliwości” stwierdza, co następuje.

[…] Internet przesunął wyobrażalny zasięg inwigilacji w nieskończoność. To już nie podsłuchiwanie telefonów i czytanie listów – to gigabajty korespondencji, terabajty zdjęć, znajomi znajomych spleceni w społecznościową sieć. Gdy się już do nich zyska dostęp, można łatwo i precyzyjne budować profile podejrzanych.

[…] Ofiarą wymiaru społecznej sprawiedliwości stają się często ludzie indywidualnie uczciwi. Wykonawcami wyroków społecznej sprawiedliwości są niekiedy ludzie indywidualnie amoralni. Nie brak na to przykładów aż nadto bolesnych. Paweł Konrad, Bez przyłbicy, Odrodzenie nr 14/15, luty 1947

[…] W latach 90. całkowicie rozmontowaliśmy system odpowiedzialności za wstępną fazę postępowania karnego, tworząc swoisty trójkąt bermudzki w postaci policji, prokuratury i sądu nadzorującego najważniejsze fazy śledztwa.

[…] Problemem pozytywnego wpływu więzienia na skazanych zajmuje się A. Ohm. Pisze on, że często po pierwszym okresie uwięzienia skazany wyznaje, iż mija „kryzys dopasowania się do istniejącej sytuacji”, dyscyplina zakładowa zaczyna spełniać swą rolę pozytywnego treningu, a uregulowany tryb życia dobroczynnie oddziaływać.

[…] Poza walorami moralnymi, jakie powinny cechować każdego uczciwego obywatela, szczególne znaczenie w pracy prokuratora maja też takie przymioty osobiste, jak: obowiązkowość i dokładność w wykonywaniu obowiązków, prawdomówność i lojalność w stosunkach służbowych, rozwaga i umiejętność przewidywania możliwych skutków swego zachowania, poczucie odpowiedzialności za własne słowa i czyny, samokrytycyzm, bezinteresowność oraz poczucie godności osobistej i zawodowej, ponadto ofiarność i zdolność do podporządkowania interesów osobistych dobru publicznemu. […] Jerzy Smoleński, Prokuratura Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Komentarz do ustawy […], Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1981 s.60

[…] Żyjemy wśród potopu słów. Słowo mówione, słowo pisane i drukowane przygniata nas. Codziennie, różnymi kanałami, płynie wiele słów, jest ich nadmiar. Wiele z tych słów, to słowa puste, często kłamliwe. Dlatego spotykamy bardzo często niewrażliwość na słowa, rośnie nieufność do słów”. […] ks. Zdzisław Król, Żywe jest słowo Boże, Świętokrzyskie kazania radiowe, Instytut Wydawniczy Księży Misjonarzy „Nasza Przeszłość”, Kraków 1988 s. 20

[…] Niski poziom przygotowania zawodowego prawników ma przede wszystkim swe źródło w niewłaściwym programie i metodzie nauczania wydziału prawnego. Program obecny zawiera: dogmatykę prawa, historię prawa ze szczególnym uprzywilejowaniem prawa rzymskiego, rzekomej szkoły „rozumowania prawniczego”, nieco ekonomii i statystyki oraz filozofię prawa, która jest pojmowana najczęściej jako historia filozofii prawa.

[…] Jednym z głównych zadań Policji jest prowadzenie działalności prewencyjnej. W ostatnich latach w ramach tej działalności realizowanych jest wiele programów, mających na celu aktywnych w nich udział społeczeństwa. Wiele z tych programów przyjętych zostało od policji zachodnich i okazuje się, że nie są one możliwe do realizacji w warunkach polskich.