[…] Nigdy nie pogodziłam się z dokonaną kilka lat temu zmianą modelu dochodzenia do zawodów prawniczych. Teraz, na jednym roku, może być np. kilkuset aplikantów adwokackich i większość z nich nie ma patronów. Skutki już widać. Oni nie znają nawet podstawowych zasad zachowania się na sali rozpraw, czasem nawet nie wiedzą, że np. należy wstać, kiedy sąd wstaje.

Samorząd terytorialny jest przeregulowany. Posłowie tworzą prawo na wyrost, połowa regulacji jest wątpliwa, a często w ogóle niepotrzebna. Takie ustawy podważają podstawową zasadę zawartą w konstytucji, która mówi, że wszystkie sprawy lokalne niezastrzeżone ustawami dla innych instytucji publicznych należą do sfery zadań samorządu, i że samorząd ma prawo określać sposoby realizacji tych zadań. (…)

[…] Przypomnieć należy, iż do określonych ustawą zadań prokuratury nie należy ściganie przestępstw, ale czuwanie nad ich ściganiem, co stanowi zasadniczą różnicę, o której niestety zapominają osoby odpowiedzialne za tworzenie prawa. Za wykrywanie przestępstw i wykroczeń i ściganie ich sprawców odpowiada przede wszystkim policja, co wynika z przepisu art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

[…] Czytelnik tabloidu nie jest specjalnie wybredny. Towar nie zawsze musi być świeży. Nawet lubi, żeby w każdym numerze było trochę padliny. Ale musi być przyprawiona łzami, żeby mógł mówić, że czyta ze współczuciem.

[…] Samo wytrzeźwienie przesłuchiwanej osoby bynajmniej nie musi oznaczać psychicznej sprawności. W przypadku alkoholików zakłócenia w funkcjonowaniu psychiki mogą się utrzymywać z powodu przeróżnych objawów głodu alkoholowego.

[…] Jeśli polski parlament będzie się zajmować kłótniami o rzeczy, które dla zewnętrznego obserwatora są niezrozumiałe i nielogiczne, to nie będzie miał czasu zająć się sprawami naprawdę ważnymi – włączając w to wymiar sprawiedliwości.

[…] Jeśli prokuratorzy i sędziowie w najlepszej wierze chcą tylko pozostać wierni przepisom obowiązującej procedury, to winni pamiętać, że ich decyzje idą w lud. Ten zaś czyta je po swojemu. Dlatego trzeba je lepiej, a przynajmniej precyzyjniej, tłumaczyć. […] Krzysztof Brunetko Źródło: polityka.pl  

[…] Jesteśmy ofiarami szkoły lwowsko-warszawskiej w polskiej humanistyce, czyli nasze pisanie przez humanistów jest z reguły nieciekawe. Ważne, głębokie, ale nieciekawe. W wielu dziedzinach tak się stało.  No i w efekcie przebicie się przez tę całą warstwę pojęciowo-definicyjną, przez tę klarowność języka, którą próbuje się osiągać, nie jest łatwe.

[…] Przepisy prawne mają tę zaletę, że zaprowadzają w przymusowy sposób pewien faktyczny porządek społeczny. (…) Przymus, częstokroć może nawet nieprzyjemny, prowadzi do pewnego usystematyzowania stosunków, gdyż wobec niego pewne nakazane czyny są spełniane częściej, inne mimowoli, wobec groźby kar i innych tym podobnych następstw, rzadziej.

[…] W kwestiach moralnych usposobieni jesteśmy rzeczy pożądane brać za rzeczywiste, skłonni z różnych przyczyn, a głównie miłości własnej, być daleko lepszego o sobie samych wyobrażenia, aniżeliśmy tego warci, i aniżeli na to zasługujemy.