Zadławienie  Profesjonalne rozumienie tego pojęcia różni się od potocznego. W medycynie sądowej oraz kryminalistyce zadławienie oznacza śmierć z uduszenia, której mechanizm polega na mechanicznym odcięciu dopływu powietrza do płuc poprzez bezpośredni ucisk ręką sprawcy na narządy szyi ofiary. Zadławienie, poza powieszeniem i zadzierzgnięciem, jest jedną z trzech postaci tzw. zagardlenia. [bliżej nt systematyki uduszenia na naszej stronie patrz pod adresem http://www.zielona-gora.po.gov.pl/index.php?id=36&ida=3638].  Zadławienie ze swej istoty ma charakter zbrodniczy. Sprawcy działający spontanicznie z reguły posługują się gołymi dłońmi, sprawcy planujący zabójstwo – najczęściej ubierają rękawiczki. Znane są też przypadki zadławienia polegające na uciśnięciu szyi przedramieniem, a nawet podudziem. Zbrodnie tego rodzaju zdarzają się podczas gwałtownych nieporozumień na tle rodzinnym, w czasie…

Zabójstwo  Polskie prawo karne odróżnia zabójstwo typu podstawowego, zabójstwo kwalifikowane oraz zabójstwo w typie uprzywilejowanym. Kryteriami rozróżniania poszczególnych typów są w szczególności: sposób pozbawienia życia ofiary, motywacja, jaką kierował się sprawca i inne szczególne okoliczności, w tym wielość ofiar czy wcześniejsze skazanie za zabójstwo. Zabójstwo kwalifikowane polega w szczególności na: działaniu sprawcy ze szczególnym okrucieństwem, na pozbawieniu życia zakładnika, na zabiciu osoby zgwałconej czy będącej ofiarą rabunku. Zabójstwo kwalifikowane skutkujące surowszą odpowiedzialność karną to również pozbawienie człowieka życia z użyciem broni palnej lub materiałów wybuchowych. Także pozbawienie życia człowieka w wyniku „motywacji zasługującej na szczególne potępienie” zaliczane jest do kategorii zabójstwa kwalifikowanego zagrożonego karą pozbawienia wolności nie krótszą niż 12 lat.…

Zabójstwa seryjne  Są zjawiskiem rzadkim. Zdarzają się na całym świecie. W USA stanowią 1-2% wszystkich zabójstw, w innych krajach występują jeszcze rzadziej. Ich istotą jest pozbawienie życia co najmniej 2 osób w przeciągu dłuższego okresu czasu. Może chodzić o kilka miesięcy, miesięcy nawet lat. Wyróżnia się 4 typy zabójstw seryjnych: zabójstwa popełnione przez umysłowo chorych, zabójstwa dokonane przez sprawców spełniających w swoim mniemaniu jakąś misję, np. eliminacji ludzi, którzy nie są godni, żeby żyć /prostytutki, homoseksualiści/, zabójstwa dla przyjemności lub podniecającego przeżycia, w tym tzw. zabójstwa z lubieżności oraz zabójstwa dokonywane przez sprawców żadnych władzy i kontroli nad życiem i śmiercią ofiar. Zabójstwa seryjne są rezultatem problemów psychicznych sprawców, którzy…

Wyrok bez rozprawy  Całe dziesiątki lat polscy widzowie amerykańskich filmów kryminalnych intrygowani byli specyficznym dla tego kraju sposobem orzekania w sprawach karnych – ugodą pomiędzy prokuratorem a przyszłym oskarżonym. Niezależnie od różnorakich zastrzeżeń podnoszonych pod adresem takiego sposobu kończenia śledztwa, jednemu nie można było zaprzeczyć: nawet najbardziej skomplikowane sprawy kończyły się znacznie szybciej i były mniej kosztownie niż wynikało to z polskich doświadczeń. Pragmatyczni Amerykanie dużo wcześniej przekonali się, że prawdy absolutnej ustalić nie można, a sprawiedliwość o takim przymiocie ziemskim trybunałom dostępna nie jest i nigdy nie będzie. Zamiast więc marzyć o przysłowiowym kanarku na dachu, lepiej trzymać w garści wróbla. W praktyce oznaczało to rezygnację z uporczywych, drogich…

Wypadek komunikacyjny  W rozumieniu kodeksu karnego, spowodowanie wypadku w komunikacji to zdarzenie wynikające z naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w następstwie którego inna niż sprawca naruszenia osoba doznała obrażeń ciała lub poniosła śmierć [art. 177 § 1-2 k.k.]. Wypadek – jako zdarzenie o zasięgu ograniczonym i dotykającym indywidualnie oznaczone osoby – należy odróżniać od katastrofy komunikacyjnej, która nosi wszelkie cechy niebezpieczeństwa o charakterze powszechnym, w nagły i dotkliwy sposób skutkami swoimi dotyka wiele osób powodując ich śmierć lub ciężkie uszkodzenia ciała oraz prowadzi do zniszczenia mienia w znacznych rozmiarach. Możliwość przypisania odpowiedzialności za spowodowanie wypadku komunikacyjnego uwarunkowana jest ustaleniem, że sprawca uszkodzenia ciała innej osoby naruszył…

Wykrywacz kłamstwa  Obowiązujące rozwiązania ustawowe w sposób jednoznaczny przesądziły o dopuszczalności stosowania w toku postępowania karnego badań z wykorzystaniem środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu tj. wariografu [poligrafu]. Badania te możliwe są zarówno na etapie in rem w celu ograniczenia kręgu osób podejrzanych czy też ustalenia wartości dowodowej ujawnionych śladów [art. 192a.§2 kpk], jak też w stadium in personam, czyli przeciwko konkretnej osobie w ramach klasycznej ekspertyzy procesowej po przedstawieniu zarzutu popełnienia przestępstwa [art.199a. kpk]. Aktualnie panuje zgoda co do tego, że badanie wariograficzne służy ustaleniu związku osoby badanej ze zdarzeniem, które jest przedmiotem śledztwa. Opiera się ono na ujawnianiu i interpretacji reakcji emocjonalnych organizmu na informacje…

Wybuch przestrzenny  Może być niezwykle niebezpieczny i spowodować prawdziwą katastrofę. Na szczęście, zapewne wskutek wzrastającej świadomości użytkowników i dostawców gazu oraz coraz doskonalszych technologii, zdarza się coraz rzadziej. Jednak wybuchy przestrzenne są powodowane nie tylko z powodu nieodpowiedniego posługiwania się urządzeniami czy instalacjami gazowymi. Mieszaniny wybuchowe z powietrzem mogą tworzyć pyły wszelkich materiałów palnych, zbóż, a nawet metali. Długa lista substancji stanowiących potencjalne zagrożenie wyjaśnia, dlaczego wybuchy przestrzenne niektórzy nazywają wybuchami przemysłowymi. Najbardziej charakterystyczną cechą wybuchu przestrzennego jest jednakowa siła rażenia na całej przestrzeni objętej wybuchem oraz zbliżony stopień zniszczeń na całym tym obszarze. W przeciwieństwie do eksplozji klasycznych materiałów wybuchowych typu wojskowego czy górniczego, przy wybuchach przestrzennych nie ma…

Wstrząs jako przyczyna śmierci  Wstrząsowy mechanizm zgonu, określany też angielskim terminem „shock”, znany był w medycynie sądowej od dawna. Klasyczny już dzisiaj podręcznik Medycyny sądowej pod red. Bolesława Popielskiego i Jana Kobieli z 1972 r. problemowi wstrząsu poświęca cały rozdział napisany przez Tadeusza Marcinkowskiego [B. Popielski, Jan Kobiela /red./ Medycyna sądowa, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, W-wa 1972 s. 424 i nast.]. Problem ten łatwiej zrozumieć po uświadomieniu sobie znaczenia, jakie dla funkcjonowania organizmu ludzkiego, a zwłaszcza prawidłowego przepływu krwi przez ważne dla życia narządy takie, jak: mózg, mięsień sercowy, nerki, wątroba czy płuca posiadają sterowane przez system nerwowy mechanizmy samoregulujące. Zaburzenie działania takiego mechanizmu zmniejsza dopływ krwi, a w efekcie…

Włosy w kryminalistyce  Według Pisma na głowie policzone są wszystkie. Tak naprawdę porastają na całej niemal powierzchni skóry człowieka. Nie ma ich tylko na dłoniach, podeszwach stóp, czerwieni wargowej i kilku innych miejscach. Spełniają wiele różnych i ważnych funkcji. Osłaniają skórę przed skutkami urazów mechanicznych, chemicznych czy fizycznych. Uczestniczą w procesie termoregulacji organizmu, chronią oczy, nos i uszy przed kurzem, owadami i innymi niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi, łagodzą tarcie ruchomych ocierających się o siebie powierzchni skóry, a nawet przekazują i odbierają niektóre sygnały o znaczeniu seksualnym. Na ciele dorosłego człowieka ich ilość może niekiedy sięgać 5 mln. Jednak w miarę starzenia się organizmu ich ilość, szybciej albo wolniej zmniejsza się. O…