Encyklopedia Puszczy
-
Przeprawa „Krzycki Rów”
Przeprawa „Krzycki Rów”. Przeprawa „Krzycki Rów” znajduje się na wschód od Przyborowa, w ciągu starej drogi łączącej Siedlisko z Lipinami. W miejscu tym, w przeszłości przerzucony był pełnowymiarowy most.
-
Ziemia Łucji
Ziemia Łucji. Termin podany w tytule obecnie ma znaczenie już tylko historyczne. Obszar Puszczy Tarnowskiej na południe, a dokładniej na południowy zachód od Dębówka [niem. Glogeiche] nazwano w XIX w. Lucia’s Grund najprawdopodobniej na cześć księżnej Łucji – żony projektanta założeń parkowych księcia Hermana Pücklera – Muskau.
-
Kraina daglezji i cyprysów
Kraina daglezji i cyprysów. Jak na realia Borów Tarnowskich, tytuł już na pierwszy rzut oka wydaje się nazbyt patetyczny. Do pewnego stopnia też taki jest i trudno zaprzeczyć, że został dobrany z pełnym zamysłem. Na obszarze dawnej Puszczy Tarnowskiej, pomimo dominanty monokultury sosnowej, spotkać można niekiedy miejsca zaskakujące odmiennością upraw. Tytułowa „Kraina” jest tego znakomitym przykładem.
-
Zrąb Stachury
Zrąb Stachury, czyli dylematy książkowego mola. Gdy przed trzema laty pracowałem nad pierwszym projektem szlaku rowerowego z Jodłowa do Grochowic byłem przekonany, że dokładnej lokalizacji zrębu, na którym w roku 1967 autor „Siekierezady” Edward Stachura – pisarz i poeta powojennego pokolenia, wspomagał swoim toporkiem grochowickich drwali, nie sposób ustalić.
-
Głaz pamięci leśnika Józefa Kawulaka
Głaz pamięci leśnika Józefa Kawulaka. Na południowym krańcu Puszczy Tarnowskiej w obrębie Leśnictwa Bielawy natrafić można na miejsce szczególne – posadowiony w środku sosnowego lasu głaz poświęcony pamięci tragicznie zmarłego leśniczego Józefa Kawulaka.
-
Góra Mirkowa
Góra Mirkowa. Pozostaje zagadką, dlaczego najwyższe, bo sięgające 121,5 m. n.p.m. wzniesienie Puszczy Tarnowskiej nie doczekało się w czasach historycznych nazwy własnej. Takie nazwy nadawano z zasady często wzgórzom zdecydowanie niższym, nie wspominając już o wyniosłościach podobnej wysokości, np. sąsiedniej Wysokiej Hali – 119,0 [niem. Almas-Höh] czy niedalekiego Glinnego [niem. Glimp-Berge – 117,5 m. n.p.m.
-
Cisowa ostoja w Daglezjowym Gaju
Cisowa ostoja w Daglezjowym Gaju. Kiedyś rósł niemal powszechnie tworząc gęste zagajniki. We współczesnych lasach gospodarczych cisy spotyka się na północy i zachodzie Polski. Jednak zdarza się to nadzwyczaj rzadko. Przykładem nielicznych już naturalnych zwartych stanowisk cisa w Polsce są Bory Tucholskie.
-
Dębowa Polana
Dębowa Polana. Trzeba oddać leśnikom różnych epok, że pomimo wielu niewątpliwie pokus wycięcia do ostatniej sztuki starych puszczańskich dębów, potrafili kilkaset spośród nich oszczędzić dla kolejnych pokoleń. Rosną one zwykle wśród sosen rozrzucone pojedynczo w wielu punktach d. Puszczy Tarnowskiej.
-
Nowosolskie Dębowe Eldorado
Nowosolskie Dębowe Eldorado. Przywołaną w tytule nazwę interpretować można dwojako: jako wspaniałą, cieszącą oczy leśną krainę zachwycającą mnogością dorodnych siedlisk dębowych, a także w wersji już mniej romantycznej – miejsce pozyskiwania wartościowego surowca drzewnego.
-
Kraina Tysiąca Dębów
Kraina Tysiąca Dębów. O dębach, ich znaczeniu kulturowym i powodach szczególnego zainteresowania tym gatunkiem drzew, pisałem już w artykule pt. Aleja „Dwieście Dębów”. Podkreśliłem tam zwłaszcza genezę i wartość symboliki uosabianej przez dęby, w tym ich siłę, witalność i długowieczność.